Czy jestem wiernym sługą?

młode wino należy wlewać do nowych bukłaków

Agata Skoczylas

Agata Skoczylas

O mnie...

04 września 2026

Pokój i Radość!

 

 

W dzisiejszym fragmencie Listu do Koryntian, Paweł daje wyraz tego, jak bardzo głęboko do serca wziął sobie słowa Jezusa. Paweł pozostał słowom Jezusa posłusznym i wiernym aż do śmierci.

 

 

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 4, 1-5)

 

Bracia:

 

Niech uważają nas ludzie za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny.

 

Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią.

 

Przeto nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamysły serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę.

 

 

Jezus, kiedy objawił się Szawłowi pod Damaszkiem powiedział do niego miedzy innymi (Dz 26, 15-16):

Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.

Ale podnieś się i stań na nogi, bo ukazałem się tobie po to, aby ustanowić cię sługą i świadkiem tego, co zobaczyłeś, i tego, co ci objawię.

 

W swoim Liście Paweł używa tego samego określenia – sługa. Paweł prawdziwie stał się tym kim Jezus mu zapowiedział, że go uczyni. Paweł stał się najwierniejszym sługą Chrystusa, świadkiem i szafarzem tajemnic, które Jezus mu objawia.

 

Szaweł, który miał władzę, po spotkaniu z Jezusem wyrzeka się osobistego panowania, przyjmując tożsamość sługi Chrystusa. Stał się sługą, którego jedynym zadaniem jest wypełnianie poleceń Jezusa. Paweł po nawróceniu pozostał wierny nauce Jezusa Chrystusa przez całe swoje życie. Z powodu świadectwa swojej wierności Jezusowi poniósł śmierć męczeńską przez ścięcie mieczem w Rzymie.

 

 

Przypomina mi się, moje pierwsze osobiste spotkanie z Jezusem. Pamiętam dobrze te słowa obietnicy Jezusa i kim mam się stać według Jego słowa. Sumienie mi jednak wyrzuca bardzo wiele, że jestem zbyt opieszały i gnuśny w swoich działaniach. Jednak dzisiejszy Psalm przychodzi mi z pocieszeniem i nadzieja. Ufam Jezusowi, że pomimo moich słabości, uczyni to, co powiedział i co głęboko wziąłem do mojego serca. Ufam, że Jezus da mi łaskę wierności Jego słowu.

 

 

Psalm (Ps 37 (36), 3-4. 5-6. 27-28b. 39-40 (R.: por. 39a))

 

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

 

Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre,

a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.

Raduj się w Panu,

a On spełni pragnienia twego serca.

 

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

 

Powierz Panu swą drogę,

zaufaj Mu, a On sam będzie działał.

On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,

a prawość twoja jak blask południa.

 

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

 

Odstąp od złego i czyń dobro,

abyś mógł przetrwać na wieki.

Gdyż Pan sprawiedliwość miłuje

i nie opuszcza swych świętych.

 

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

 

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana,

On ich ucieczką w czasie utrapienia.

Pan ich wspomaga i wyzwala,

wyzwala od występnych i zachowuje,

On bowiem jest ich ucieczką.

 

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

 

 

Aklamacja (J 8, 12)

 

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Ja jestem światłością świata,

kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

 

Alleluja, alleluja, alleluja

 

 

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 5, 33-39)

 

Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa:

 

«Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją».

 

A Jezus rzekł do nich: «Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli».

 

Opowiedział im też przypowieść: «Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.

 

Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”».

 

 

 

W dzisiejszym świecie, aby wytrwać w posłuszeństwie Słowu Boga jako sługa Chrystusa, najtrudniejsze mogą się okazać sądy innych ludzi. Jedni ludzie będą widzieć dobre uczynki i posłuszeństwo nauce Jezusa. Takich zapewne będzie niewielu. Natomiast inni będą nieustannie sądzić i kontestować każde działanie, każdą wypowiedź i każdą decyzję. Szczególnie kiedy będzie odbiegało od ich starego, utartego sposobu życia, mówienia, działania i postępowania.

 

Jezus jest dawcą nowego wina. Wlewa w nasze serca nowego Ducha. Potrzebujemy stać się nowymi bukłakami na to nowe wino Ducha Świętego. A to wymaga od nas nieustannego odnawiania się Duchem w naszym myśleniu. Mamy przyoblec nowego człowieka stworzonego według Słowa Boga i powołanego przez Jezusa do wiernego wypełniania Jego woli.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.

Przeczytaj pozostałe Boże listy

arrow left
arrow right

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2013-2026 - FUNDACJA BOGActwo Rozwoju

Chrześcijańska Fundacja Rozwoju Osobistego i Duchowego