Pokój i Radość!
Dziś, Jezus posyła po dwóch swoich uczniów z misją Ewangelizacyjną.
Idźcie i głoście.
W związku z tą misją rodzą się w nas liczne pytania i wątpliwości.
Posłuchaj jakich Jezus udzieli nam odpowiedzi na wiele z tych pytań. Dostajemy również kilka praktycznych wskazówek, jak tą misję mamy realizować.
Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 11, 21b-26; 13, 1-3)
W Antiochii wielka liczba ludzi uwierzyła i nawróciła się do Pana. Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jeruzalem. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę wiernych dla Pana.
Barnaba udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A kiedy go znalazł, przyprowadził do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
W Antiochii, w tamtejszym Kościele, byli prorokami i nauczycielami: Barnaba i Szymon, zwany Niger, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, który wychowywał się razem z Herodem tetrarchą, i Szaweł.
Gdy odprawiali publiczne nabożeństwo i pościli, rzekł Duch Święty: «Wyznaczcie Mi już Barnabę i Szawła do dzieła, do którego ich powołałem». Wtedy, odprawiwszy post i modlitwę oraz po nałożywszy na nich ręce, wyprawili ich.
Psalm (Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4. 5-6 (R.: por. 2b))
Pan Bóg objawił swoją sprawiedliwość
Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.
Pan Bóg objawił swoją sprawiedliwość
Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją
dla domu Izraela.
Pan Bóg objawił swoją sprawiedliwość
Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się, weselcie, i grajcie.
Pan Bóg objawił swoją sprawiedliwość
Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry,
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy,
przy trąbach i głosie rogu
na oczach Pana, Króla, się radujcie.
Pan Bóg objawił swoją sprawiedliwość
Aklamacja (Mt 28, 19a. 20b)
Alleluja, alleluja, alleluja
Idźcie i nauczajcie wszystkie narody.
Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Alleluja, alleluja, alleluja
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza (Mt 10, 7-13)
Jezus powiedział do swoich apostołów:
«Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie w drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy.
A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie.
Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was».
Po usłyszeniu od Jezusa, misji i zadania uczniów: Idźcie i głoście. Rodzą się w sercu liczne pytania i wątpliwości.
Gdzie mamy iść?
To Duch Święty wyznacza dzieło, do którego nas posyła.
Co mamy robić?
Mamy głosić Królestwo Niebieskie, które jest blisko.
Co się w tedy będzie działo?
Chorzy będą uzdrawiani, trędowaci oczyszczani, złe duchy będą wypędzane, a nawet umarli będą wskrzeszani.
O czym mamy pamiętać?
Żebyśmy dzielili się darmo tym wszystkim co otrzymujemy.
Czego mamy nie robić?
Mamy nie gromadzić pieniędzy ani w portfelach, ani na kontach bankowych.
Jak mamy się wyposażyć w tą drogę?
W żaden sposób mamy się nie zabezpieczać. Za to mamy napełnić się wiarą i zaufaniem, ponieważ to Bóg nasz los zabezpiecza w pełni.
W jaki sposób to robi?
Misja ewangelizacyjna, do której Jezus posyła, a Duch Święty wyznacza kierunek, to ciężka praca na dwa pełne etaty, z nadgodzinami. Robotnik podejmujący tą trudną i odpowiedzialną pracę, wart jest zapewnienia mu środków na codzienną strawę.
Kto ma zapewnić to codzienne jedzenie?
Niezależnie czy idziemy głosić w mieście czy na wsi, znajdzie się tam człowiek godny przyjąć Boży pokój i swój dom otworzyć na łaskę i obecność Boga.
Jaki z tej pracy zrodzi się dobry owoc?
Ci, którzy przyjmą i z otwartym sercem słuchają głoszenia Słowa o Królestwie Niebieskim stają się uczniami Jezusa i Chrześcijanami. Ich dom wypełnia się pieśnią nową na chwałę Boga, albowiem Pan czyni w ich życiu cuda. Serce napełnia pokojem, a cały dom wypełnia się radością.
Ale ja się do tej misji nie nadaję. Jak ja, człowiek tak małej wiary i zaufania, słaby i grzeszny, miałbym iść i głosić?
Niezależnie, czy jesteśmy choć trochę jak Barnaba, który był człowiekiem dobrym, pełnym Ducha Świętego i wiary. Czy raczej bliżej nam do Szawła, który prześladował Kościół i dyszał żądzą zabijania Chrześcijan. To nie my, samych siebie wybieramy i posyłamy do tej misji. Ale to Jezus wybiera nas, abyśmy szli i głosili. Nie my sami wyznaczamy kierunek drogi. Ale to Duch Święty wyznacza konkretnych ludzi do wykonania Jego dzieła.
Bóg wie lepiej, kogo i do czego ma wybrać i posłać. Jeśli dziś słyszysz to wezwanie: Idź i głoś Królestwo Niebieskie. To znaczy, że to Ciebie Jezus wybiera i posyła.
Uwierz i zaufaj. Idź i głoś całym swoim życiem, że Królestwo Niebieskie jest blisko, jest już obecne tu i teraz.
Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2013-2026 - FUNDACJA BOGActwo Rozwoju
Chrześcijańska Fundacja Rozwoju Osobistego i Duchowego