Pokój i Radość!
Czytając dzisiejsze czytania, usłysz Słowo Boga jako skierowane osobiście do Ciebie.
Ponieważ mamy czasem tendencję do dystansowania się od Słów Pisma Świętego i nieprzyjmowania ich osobiście do siebie.
Spójrzmy na przykład na początek pierwszego czytania. Kiedy słyszymy, że Mojżesz powiedział do „ludu”. Później, kiedy używa liczby mnogiej zaimków „was”, „wam”, „waszą”. Jezus podobnie mówi: „powiadam wam”.
Kiedy słyszymy takie zwroty odnoszące się w liczbie mnogiej do wszystkich, często nie słyszymy ich jako skierowanych indywidualnie, osobiście do siebie. Uznajemy, że to było powiedziane do „nich”, może nawet usłyszymy jako powiedziane do „nas”, lecz już niekoniecznie osobiście do mnie. Oni i wy macie tego słuchać i wypełniać to Słowo, lecz już nie zawsze i nie do końca osobiście ja.
Warto dziś, w kontekście całej Liturgii Słowa usłyszeć pierwsze zdania czytań, na przykład tak:
Bóg powiedział do mnie:
A teraz, słuchaj Słowa, które uczę Cię wypełniać, abyś żył i doszedł do posiadania ziemi, którą Ci daje Pan Bóg.
Przeczytaj teraz wszystkie czytania w tym kluczu.
Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 4, 1. 5-9)
Mojżesz powiedział do ludu:
«A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców.
Patrzcie, nauczałem was praw i nakazów, jak mi rozkazał czynić Pan, Bóg mój, abyście je wypełniali w kraju, do którego idziecie, by objąć go w posiadanie. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: „Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny”. Bo któryż wielki naród ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż wielki naród ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?
Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy, by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków».
Psalm (Ps 147B, 12-13. 15-16. 19-20 (R.: por. 12a))
Kościele święty, chwal swojego Pana
Chwal, Jeruzalem, Pana,
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich
i błogosławi synom twoim w tobie.
Kościele święty, chwal swojego Pana
Zsyła na ziemię swoje polecenia,
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną
i szron jak popiół rozsypuje.
Kościele święty, chwal swojego Pana
Oznajmił swoje słowo Jakubowi,
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów,
nie oznajmił im swoich wyroków.
Kościele święty, chwal swojego Pana
Aklamacja (Por. J 6, 63c. 68c)
Chwała Tobie, Słowo Boże
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.Ty masz słowa życia wiecznego.
Chwała Tobie, Słowo Boże
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 5, 17-19)
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.
Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim».
Kiedy już przeczytałeś to Słowo, które Bóg kieruje osobiście do Ciebie.
Co konkretnie osobiście usłyszałeś?
Jak to Słowo odnosi się osobiście do Ciebie, do Twojego życia?
Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2013-2026 - FUNDACJA BOGActwo Rozwoju
Chrześcijańska Fundacja Rozwoju Osobistego i Duchowego