Jak przejść od śmierci do wielkiej radości?

Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.

Agata Skoczylas

O mnie...

22 kwietnia 2026

Pokój i Radość!

Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 8, 1b-8)

Po śmierci Szczepana wybuchło wielkie prześladowanie w Kościele jerozolimskim. Wszyscy, z wyjątkiem apostołów, rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii. Szczepana zaś pochowali ludzie pobożni z wielkim żalem.

A Szaweł niszczył Kościół, wchodząc do domów, porywał mężczyzn i kobiety i wtrącał do więzienia.

Ci, którzy się rozproszyli, głosili w drodze słowo.

Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. Tłumy słuchały z uwagą i skupieniem słów Filipa, ponieważ widziały znaki, które czynił. Z wielu bowiem opętanych wychodziły z donośnym krzykiem duchy nieczyste, wielu też sparaliżowanych i chromych zostało uzdrowionych. Wielka zaś radość zapanowała w tym mieście.

Co zostanie z Tobą na dłużej po przeczytaniu tego fragmentu z Dziejów Apostolskich?

Na co zwróciłeś uwagę, co Cię szczególnie poruszyło?

Dla mnie, ten krótki fragment jest niesamowity.

Zaczyna się od śmierci Szczepana, wielkiego prześladowania wierzących w Jezusa, wtrącania do więzienia i niszczenia Kościoła. A kilka zdań dalej czytamy o wielkiej radości, która zapanowała wśród ludzi.

Co takiego się wydarzyło w między czasie, że przeszliśmy od śmierci i wielkiego prześladowania do wielkiej radości?

Głoszenie Słowa o Jezusie Chrystusie Zmartwychwstałym.

Uczniowie Jezusa, pomimo, że pośród prześladowania rozpraszają się, nie zachowują wielkiej prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa tylko dla siebie. Z wielką odwagą i śmiałością głoszą Słowo Boga i dają świadectwo o Chrystusie. A Bóg czyni wielkie znaki, cuda, uwalnia od złych duchów i uzdrawia z wszelkich słabości.

W tym kryje się cała tajemnica. Ludzie z wielką uwagą i skupieniem słuchają głoszonego Słowa o Chrystusie. Słuchanie otwiera ich oczy i zaczynają widzieć znaki, które Bóg wokół nich czyni. To otwiera ich serca i wzbudza w nich wielką radość.

Niezależnie od okoliczności, głoszenie i słuchanie Słowa oraz świadectwo o Zmartwychwstałym Jezusie prowadzi do wielkiej radości.

Warto zadać sobie pytania i uświadomić sobie.

Czego słucham i jakie rodzi to w moim sercu myśli, emocje i uczucia?

Na czym skupiam swoją uwagę?

Co słyszę i widzę?

Same złe wiadomości, śmierć, prześladowania, porwania, więzienie wierzących i budzi się we mnie lęk, trwoga?

Czy słyszę Dobrą Nowinę oraz widzę znaki działania Boga i rodzi się w moim sercu wielka radości?

Z dobrego słuchania i widzenia rodzi się jeszcze coś ważniejszego. Mówi o tym dzisiejsza Ewangelia według Świętego Jana (J 6, 35-40).

Jezus powiedział do ludu:

«Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał.

Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym».

Kiedy nie słucham i nie skupiam się na samych złych wiadomościach, które zamykają mnie na prawdę, znaki i cuda Boga. A słucham Słów Dobrej Nowiny zaczynają otwierać się moje oczy i serce. Widzę znaki Bożej obecności w mojej codzienności i zaczynam widzieć oczami serca samego Jezusa Zmartwychwstałego. Rodzi się w moim sercu wielka wiara, zaufanie, nadzieja i miłość. Rozpoznaję Wolę Boga i zaczynam ją z odwagą i śmiałością wypełniać. A to jest prosta droga prowadząca ku Bogu do zbawienia i życia wiecznego.

Idziesz, idziemy wspólnie dalej do Jezusa, pełniąc Wolę Boga, karmiąc się Eucharystią, Chlebem Życia?

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.