Jaka jest ta ukryta prawda i tajemnica mądrości, do której prowadzi nas dziś Duch Święty?

Słyszę w pierwszym zdaniu dzisiejszej Liturgii Słowa, takie oto osobiste wezwanie Boga.

Pokój i Radość!

Słyszę w pierwszym zdaniu dzisiejszej Liturgii Słowa, takie oto osobiste wezwanie Boga.

Wróć, Arku, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Weź głęboko do swojego serca te Słowa i nawróć się do Pana.

Już w Raju Adam zwalał winę na Ewę, a Ewa na węża. A prawda jest taka, że nikt inny nie jest winny mojemu upadkowi, ani mojemu grzechowi. Tylko ja sam, jestem winny swoim upadkom i grzechom.

Co mogę zrobić po swoim upadku?

Na pewno nie mam szukać winnego, bo winnym mojemu upadkowi jestem ja sam. Dlatego to co potrzebuję zrobić to, wziąć głęboko do swojego serca Słowo Boga, nawrócić się i wrócić do Pana Boga.

Dlaczego tak często nie wracamy po upadku do Pana Boga, szczególnie po ciężkim grzechu?

Z lęku, że Bóg nas potępi i ukaże, że doświadczymy jeszcze większego cierpienia, odrzucenia i osamotnienia.

A prawda jest całkowicie inna.

Przeczytaj co mówi o tym sam Pan Bóg w dalszej części dzisiejszego Słowa.

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza (Oz 14, 2-10)

Tak mówi Pan:

«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.

Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».

Psalm (Ps 51 (50), 3-4. 8-9. 12-13. 14 i 17 (R.: por. 17b))

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,

w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy

i oczyść mnie z grzechu mojego.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie,

naucz mnie tajemnic mądrości.

Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty,

obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste

i odnów we mnie moc ducha.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza

i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Przywróć mi radość Twojego zbawienia

i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

Panie, otwórz wargi moje,

a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Usta me będą głosić Twoją chwałę

Aklamacja (Por. J 16, 13a; 14, 26d)

Alleluja, alleluja, alleluja

Gdy przyjdzie Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy

i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 10, 16-23)

Jezus powiedział do swoich apostołów:

«Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie.

Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i królów będą was prowadzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was.

Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, powiadam wam: Nie zdążycie obejść miast Izraela, nim przyjdzie Syn Człowieczy».

Pan Bóg nie potępia nas po naszych upadkach i grzechach.

Po upadku znajdujemy u Boga litość. Kiedy po grzechu pokornie i ze skruchą wracamy do Pana Boga, On nas leczy z naszej niewierności, oczyszcza z brudu grzechu, obmywa z naszej winy.

I co dla wielu jest nie do pomyślenia. Każdego z Nas powracających po upadku, Pan Bóg szczodrze obdarza miłością. 

To nie jest tylko zewnętrzne oczyszczenie ani tylko leczenie widocznych objawów. Pan Bóg leczy i oczyszcza do samej głębi. Daje nam całkiem nowe serce i daje nam nowego Ducha. Stwarza nas od nowa.

Droga powrotu do Pana Boga jest prosta. Potykają się na niej Ci, którzy nie chcą uwierzyć w tak bezinteresowną miłość Boga. W niewoli grzechu pozostają Ci, którzy sami nie chcą powrócić do Boga, bo wolą dalej czerpać puste zadowolenie ze swoich grzechów.

Prawdziwą, pełną i głęboką radość może nam dać tylko Pan Bóg.

Takie jest to dzisiejsze Słowo Boga, które każdy z nas potrzebuje przyjąć do głębi swojego serca.

Taka jest ta ukryta prawda i tajemnica mądrości, do której prowadzi Duch Święty, każdego kto z głębi serca pragnie powrócić do Pana Boga.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.

Przeczytaj pozostałe Boże listy

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2013-2026 - FUNDACJA BOGActwo Rozwoju

Chrześcijańska Fundacja Rozwoju Osobistego i Duchowego