W tej dyscyplinie jesteśmy mistrzami świata.

To czyń, a będziesz żył.

Agata Skoczylas

O mnie...

05 października 2026

Pokój i Radość!

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów (Ga 1, 6-12)

Bracia:

Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową.

Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam ktoś głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście – niech będzie przeklęty!

A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.

Oświadczam więc wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus.

Aklamacja (J 13, 34)

Alleluja, alleluja, alleluja

Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,

tak jak Ja was umiłowałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 10, 25-37)

Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?»

Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?»

On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».

Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył».

Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?»

Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli.

Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.

Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.

Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?»

On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie».

Jezus mu rzekł: «Idź i ty czyń podobnie!»

Jezus w tej dzisiejszej rozmowie, jedną przypowieścią, kilkoma zdaniami i pytaniami uwidacznia całą obłudę. Nie tylko tego uczonego w Prawie, lecz każdego z nas. A najbardziej tych, którzy chcą przestrzegać przykazań Bożego Prawa, ale według swojej własnej interpretacji. Tych, którzy chcą żyć nie według Ewangelii objawionej przez Jezusa Chrystusa, lecz głoszonej i pokrętnie tłumaczonej przez samych siebie. Staramy się przypodobać ludziom, zarówno tym wokół, jak i temu staremu człowiekowi, pełnemu egoizmu i egocentryzmu, który jest w nas.

Może i nawet przychodzimy do Jezusa z ważnymi życiowymi pytaniami. Jednak, kiedy dostajemy odpowiedź, nie taką, której się spodziewaliśmy, jakiej oczekiwaliśmy. To zaczynamy się usprawiedliwiać. A w usprawiedliwianiu siebie samych i swoich pokrętnych schematów myślenia i działania, każdy z nas jest mistrzem świata.

Dlatego wielu ludzi nie chce naprawdę spotkać się z Jezusem i nie chce poznać głębokiej prawdy Ewangelii. Ponieważ musieliby zmienić swoje schematy myślenia, decydowania i działania. Musieliby dogłębnie przemienić samych siebie i całkowicie zmienić swoje życie w najdrobniejszych szczegółach.

Doskonale to pokazuje, dzisiejsza rozmowa Jezusa z uczonym w Prawie.

Jezus w odpowiedzi na jego pytanie: Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?

Warto uświadomić sobie, że to jedno z najważniejszych życiowych pytań, na które potrzeba, aby każdy z nas codziennie szukał prawdziwej odpowiedzi zgodnej z Ewangelią.

Jezu, co mam dziś czynić, aby osiągnąć życie wieczne?

Jezus, w odpowiedzi zadaje nam pytanie:

Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?

Jezus wskazuje nam, gdzie znajdziemy odpowiedź.

Co jest napisane Piśmie Świętym? Jak czytasz?

I tu już może pojawić się u wielu z nas duży zgrzyt. Bo jak mogę odpowiedzieć na pytanie:

Jak czytam? Kiedy, nie czytam.

W Piśmie Świętym znajdziemy odpowiedzi na każde nasze życiowe pytania, rozterki, wątpliwości, zagubienie, smutki, lęki, obawy, troski.

Czytanie Pisma Świętego i rozważanie Ewangelii, to dopiero pierwszy krok.

Możemy, jak ten uczony w Prawie, literalnie, na poziomie wiedzy, dobrze odpowiedzieć na każde postawione pytanie. Jednak, kiedy nasza odpowiedź pozostaje tylko na poziomie teorii. Jednocześnie wiedząc, że w praktyce nie postępujemy zgodnie z prawdą Ewangelii. To zaczynamy się usprawiedliwiać i po swojemu interpretować Ewangelię. Żeby tylko wyszło, że jesteśmy w porządku, oraz że myślimy i czynimy poprawnie.

Uczony w Prawie chcąc się usprawiedliwić, że nie wypełnia drugiego przykazania miłości bliźniego, a tym samym i pierwszego i najważniejszego przykazania miłości Boga. Dopytuje się, oczekując od Jezusa konkretnego wskazania: Kto jest moim bliźnim, komu mam okazywać miłość? Wobec kogo, jakiego bliźniego obowiązuje mnie prawo miłości?

My też się tak możemy usprawiedliwiać.

Nie miłuję tego człowieka i nie okazuję mu miłości, bo on nie jest moim bliźnim. On jest dla mnie obcy. Nie znam go. Wobec niego nie obowiązuje mnie prawo miłości bliźniego, bo nie jest moim bliźnim. Może nawet mogę powiedzieć, że nie jest bliźnim, bo jest moim wrogiem.

On nie kocha mnie, ja nie kocham go.

Jezus całkowicie odwraca to pytanie:

Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?

Nie chodzi o to, kto jest moim bliźnim, komu mam okazywać miłość?

Lecz dla kogo ja staję się bliźnim, okazując mu miłość?

Nie, kto jest dla mnie bliźnim.

Tylko komu ja okazuję miłość i przez ten czyn miłości staję się jego bliźnim?

On nie kocha mnie, lecz ja miłuję go, by stać się jego bliźnim.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.