| Pokój i Radość!
Według czego będziemy sądzeni na sądzie ostatecznym?
Jezus w dzisiejszej Ewangelii daje nam odpowiedź.
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 19, 11-28)
Jezus opowiedział przypowieść, ponieważ był blisko Jeruzalem, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi.
Mówił więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: „Obracajcie nimi, aż wrócę”. Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: „Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”.
Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał.
Stawił się więc pierwszy i rzekł: „Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min”. Odpowiedział mu: „Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami”.
Także drugi przyszedł i rzekł: „Panie, twoja mina przyniosła pięć min”. Temu też powiedział: „I ty miej władzę nad pięciu miastami”.
Następny przyszedł i rzekł: „Panie, oto twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś”. Odpowiedział mu: „Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: biorę, gdzie nie położyłem, i żnę, gdzie nie posiałem. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał”.
Do obecnych zaś rzekł: „Zabierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min”.
Odpowiedzieli mu: „Panie, ma już dziesięć min”.
„Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach”».
Po tych słowach szedł naprzód, zdążając do Jerozolimy.
Według czego będziemy sądzeni na sądzie ostatecznym?
Jezus mówi: Według słów twoich sądzę cię!
Na sądzie przed Jezusem będę musiał rozliczyć się z każdego, nawet tego jednego, najmniejszego wypowiedzianego słowa. Również tego słowa, które wypowiadam jedynie w swoich myślach.
Warto więc żebym już dziś stanął w prawdzie o sobie i osądził sam siebie. Bo kiedy stanę na sądzie ostatecznym będzie już za późno.
Na jednym z naszym ostatnich spotkań online, mówiliśmy, że człowiek zachowuje się bardziej naturalnie i jest bardziej sobą w swoim domu, kiedy nikt inny nie widzi, niż wśród ludzi. A najbardziej sobą jesteśmy w swoich myślach, których nikt inny nie słyszy, nawet jak jesteśmy wśród ludzi. Dlatego najgłębszą prawdę o sobie możemy poznać po naszych skrywanych myślach.
Co więc, ja sam, dziś osobiście myślę o Jezusie?
Kocham Jezusa czy Go nienawidzę, a może jest mi całkiem obojętny?
Czy chcę, żeby Jezus królował nade mną i całym moim życiem?
Czy na pewno chcę, żeby to Jezus w pełni królował i decydował we wszystkich, zarówno tych małych jak i wielkich sprawach mojego życia?
Czy w pełni oddaję władzę Jezusowi nad każdą sferą mojego życia: nad pieniędzmi, pracą, czasem wolnym, odpoczynkiem, seksualnością, relacjami, nad wszystkimi dobrami?
Czy chcę być i czy jestem wiernym sługą, niewolnikiem Jezusa?
Żeby zgodnie z prawdą odpowiedzieć na pytanie. Co kryje się w moich myślach i w moim sercu? Warto zobaczyć, co z mojego serca wychodzi na zewnątrz. Jakie słowa wypowiadam na głos.
Co na głos mówię o Jezusie?
Czy w ogóle coś mówię o Jezusie?
Dziś Ewangelię odczytuję w kluczu. Tą jedną miną, którą każdy z nas otrzymał jest to jedno Słowo posłane od Boga do nas, Jezus.
Co ja z tym Słowem Boga robię?
Dzielę się Słowem i Jezusem z innymi?
Obracam tak Słowem, żeby pomnażało się i rodziło dobre owoce w sercach innych ludzi?
Żeby dobrze zrozumieć, co ten zły sługa zrobił z miną, którą otrzymał, zobaczmy czym była ta chustka, w której trzymał ją zawiniętą.
Słowo chusta pojawia się jeszcze dwa razy w Ewangeliach. W obydwu przypadkach taką chustą owinięta była głowa zmarłego. Chustą miał owiniętą głowę Łazarz wychodzący z grobu, którego Jezus wskrzesił. Taką samą chustą była owinięta głowa Jezusa, kiedy po śmierci na krzyżu Jego ciało złożono w grobie.
W połączeniu z tożsamą przypowieścią o talentach, którą słyszeliśmy w minioną niedzielę, ukazuje się nam tragiczny obraz człowieka.
Zły sługa otrzymuje od swojego Pana, piękny dar, dostaje Słowo, otrzymuje Jezusa. I co z Nim robi? Otrzymane Słowo Boga czyni martwym. Zły sługa wyprawia pogrzeb Jezusowi. Zawija Go w chustę i zakopuje w ziemi. Zamiast dzielić się tym Słowem Życia tak, żeby przynosiło i pomnażało dobre owoce oraz rodziło nowe życie. Zły sługa Słowo Życia ukrywa i czyni martwym.
Tą jedną miną, tym jednym darem, który każdy z nas otrzymał jest też nasze życie.
Co więc ja robię ze swoim życiem?
Zły sługa bał się, że straci minę, którą otrzymał. Dlatego zawija ją w chustę pogrzebową i zakopuje w ziemi. Wielu ludzi tak robi ze swoim życiem. Tak lęka się stracić swoje życie, że zawija je w chustę pogrzebową i grzebie za życia. Czy na sądzie ostatecznym tłumaczyć się będą, że lękali się Boga, o którym jednak mieli błędne wyobrażenia. Usprawiedliwiać się będą, że obawiali się popełnić błąd, że lękali się stracić? Pamiętajmy jednak, że Jezus wielokrotnie w Ewangeliach powtarza. Kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je.
Czy zaryzykuję dziś swoje życie i podzielę się tym darem, który od swojego Pana otrzymałem, żeby samemu zyskać życie i pomnożyć życie w innych?
Co mogę zrobić, aby Słowa Życia nie pogrzebać?
Co dziś zrobię, aby podzielić się Jezusem, aby Słowo Boga się szerzyło, wzrastało i rodziło nowe życie?
Jezus napomina złego sługę, skoro sam nie chciał zając się pomnażaniem, to mógł otrzymaną minę dać bankierom, czyli tym, dla których pomnażanie jest codzienną pracą.
Co ja dziś mogę zrobić dla pomnażania Słowa, jeśli sam osobiście nie mogę, nie umiem, lękam się?
---
|
|
Bardzo interesujący przypadek przed nami. Na nasze poniedziałkowe spotkanie online dostajemy paralelną Ewangelię do tej, którą wspólnie rozważaliśmy na naszym czerwcowym spotkaniu w Krakowie. Tym razem zgłębiać będziemy Ewangelię według świętego Łukasza.
Co Bóg przez tą konkretną historię o ubogiej wdowie chce nam po raz drugi przekazać? Co jest w tym Słowie tak ważnego, że ponownie dostajemy to Słowo do rozważenia na spotkaniu?
Może chodzi o to, żeby przesłanie tej Ewangelii dotarło do znacznie większego grona naszej Społeczności?
Więc, kto nie był w czerwcu na naszym spotkaniu w Krakowie, to tym bardziej zapraszam na nasze najbliższe spotkanie online.
Zapraszamy Cię w najbliższy poniedziałek, 23 listopada, o godzinie 20:00.
Jezus daje nam drugą szansę na zgłębienie tego Słowa. |
Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2013-2026 - FUNDACJA BOGActwo Rozwoju
Chrześcijańska Fundacja Rozwoju Osobistego i Duchowego