Pokój i Radość!
Przeczytaj dzisiejsze Słowo.
Odczytaj je bardzo osobiście.
Słowo to dziś skierowane jest osobiście tylko do Ciebie.
Niech przemówi wprost do Twojego serca.
Usłysz co dziś, to Słowo mówi osobiście o Tobie i o Twojej intymnej relacji z Bogiem.
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła (1 J 4, 11-18)
Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha.
My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli ktoś wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim.
Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, iż będziemy mieli pełną ufność w dzień sądu, ponieważ tak jak On jest w niebie, i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości.
Bóg umiłował Ciebie. Uwierz w tą miłość.
Odpowiedz Bogu swoją miłością, do Niego, miłością do siebie, miłością do bliźnich. Wtedy Bóg będzie trwał w Tobie, a Ty w Bogu.
Odpowiedzieć w ten sposób na miłość Boga możesz tylko dlatego, że Bóg udzielił Ci swojego Ducha, Ducha doskonałej miłości.
Nie miłujesz swoją mocą, swoją miłością, ale mocą miłości, której udzielił Ci Bóg poprzez swojego Ducha.
Wytrwać w tej doskonałej miłości możesz tylko dzięki Duchowi Świętemu.
Wszystko co dobrego czynisz, a szczególnie kiedy miłujesz to tylko i wyłącznie z Bogiem i w Bogu. Sam z siebie takiej mocy ani dobra, tym bardziej doskonałości nie posiadasz. To jest dar od Boga.
Kiedy przyjmiesz głęboko do serca ten dar miłości Boga, usuniesz jednocześnie ze swojego serca wszelki lęk i obawy.
W sercu wypełnionym miłością Boga, nie ma miejsca na lęk, obawy, brak ufności.
Nie czujesz jeszcze, że miłość Boga jest w Tobie doskonała? Cały czas jeszcze odczuwasz dużo lęku, obaw, brak Ci pełnej ufności?
Apostołowie mierzyli się dokładnie z tym samym. Chodzili z Jezusem i uczyli się takiej miłości. Zanim jednak się w tej miłości wydoskonalili, przeszli wiele prób i doświadczeń.
Słowa Ewangelii według Świętego Marka (Mk 6, 45-52)
Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim sam odprawi tłum. Rozstawszy się więc z nimi, odszedł na górę, aby się modlić.
Wieczór zapadł, łódź była na środku jeziora, a On sam jeden na lądzie. Widząc, jak się trudzili przy wiosłowaniu, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze, i chciał ich minąć.
Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: «Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!» I wszedł do nich do łodzi, a wiatr się uciszył.
Wtedy oni tym bardziej zdumieli się w duszy, nie zrozumieli bowiem zajścia z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.
Kiedy na poważnie wpuścisz Jezusa do łodzi swojego życia, do głębi swojego serca, wszelki Twój lęk, obawy, brak ufności się uciszą.
Nie musisz rozumieć, co się w twoim życiu dzieje, dlaczego i po co są takie wydarzenia. Pozwól Jezusowi wejść do swojego życia. Otwórz swoje serce na tą miłość, którą Bóg objawił w swoim Synu Jezusie, którego zesłał również osobiście do Ciebie.
---
