Dzisiejsze Słowo z Ewangelii opacznościowo podsumowuje naszą posługę w grudniu.

Takie jest świadectwo

Agata Skoczylas

O mnie...

02 stycznia 2026

Pokój i Radość!

Z początkiem nowego roku zaczynamy wprowadzać planowane od kilku miesięcy zmiany.

Pierwszą poważna zmianą jest wyłączenie naszej Strefy BOGActwa Rozwoju.

Za kilka dni kończy nam się opłacona subskrypcja za to narzędzie. Tym samym od 9 stycznia nie będzie dostępu do umieszczonych na niej kursów. Być może jeszcze pewna cześć materiałów powróci na naszej nowej stronie oraz w aplikacji.

31 grudnia 2025 r. zakończyliśmy kolejny rok wspólnego czytania Pisma Świętego. Rozpisane na rok teksty Pisma Świętego mam nadzieję również powrócą w nowej odsłonie.

O kolejnych zmianach będę informował na bieżąco.

Dzisiejsze Ewangelia opacznościowo wiąże mi się z podsumowaniem naszej działalności w grudniu i wspólnie przez nas przebytej drogi.

Słowa Ewangelii według Świętego Jana (J 1, 19-28)

Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: «Kto ty jesteś?», on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: «Ja nie jestem Mesjaszem».

Zapytali go: «Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?» Odrzekł: «Nie jestem». «Czy ty jesteś prorokiem?» Odparł: «Nie». Powiedzieli mu więc: «Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?» Powiedział: «Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak rzekł prorok Izajasz».

A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. i zaczęli go pytać, mówiąc do niego: «Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?» Jan im tak odpowiedział: «Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała». Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

Dzisiejsza Dobra Nowina zaczyna się od zdania.

Takie jest świadectwo Jana.

Podsumowanie naszej grudniowej działalności i wspólnie przebytej drogi moglibyśmy zacząć podobnym zdaniem.

Takie jest świadectwo Kasi i Arka.

Przez cały okres Adwentu podzieliliśmy się w codziennych listach kilkoma doświadczeniami działania Boga w naszym życiu. Staraliśmy się w ten sposób, opierając się na konkretnych wydarzeniach z naszego życia odpowiedzieć na pytanie, które słyszał również Jan. Kto ty jesteś?

Można dużo mówić w teorii o sobie, kim się jest, jaką wyznaje hierarchię wartości, co jest najważniejsze w życiu, jakie się ma priorytety, skąd czerpie życiową mądrość, czego i Kogo się słucha, jakie decyzje się podejmuje i jakich dokonuje życiowych wyborów, za Kim idzie, w co lub w Kogo się wierzy, Komu ufa, w Kim pokłada nadzieję, od Kogo czerpie się miłość i jak się na to Słowo i miłość odpowiada.

Po zapoznaniu się z naszym świadectwem każdy może sobie sam o nas wyrobić zdanie i odpowiedzieć na to pytanie: Kim my jesteśmy?

Wielu zapewne nie zrozumie naszych wyborów i obranej przez nas drogi życiowej. Są tacy, którzy mówią: Kim wy jesteście, że robicie to, co robicie? Jakim prawem to czynicie? Począwszy od tego, że dzielimy się Słowem i naszymi refleksjami, aż po to, że prosimy o wsparcie naszej misji i działalności.

Ale to pytanie o nas, o to kim my jesteśmy jest w ogóle nie ważne. My w tym wszystkim jesteśmy najmniej ważni, bo jesteśmy tylko słabymi narzędziami. Podobnie jak sam o sobie mówił Jan Chrzciciel – jesteśmy tylko ulotnym głosem. Najważniejsze jest Słowo, które głosimy i Ten, na którego często nieudolnie próbujemy wskazywać – Jezus, Syn Boga.

Pierwsze czytanie natomiast podpowiada jakim prawem to czynimy.

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła (1 J 2, 22-28)

Najmilsi:

Któż jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem? Ten właśnie jest antychrystem, kto nie uznaje Ojca i Syna. Ktokolwiek nie uznaje Syna, nie ma też i Ojca, kto zaś uznaje Syna, ten ma i Ojca.

Wy zaś zachowujecie w sobie to, co słyszeliście od początku. Jeżeli będzie trwało w was to, co słyszeliście od początku, to i wy będziecie trwać w Synu i w Ojcu. A obietnicą tą, daną przez Niego samego, jest życie wieczne. To wszystko napisałem wam o tych, którzy wprowadzają was w błąd.

Co do was, to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo, ponieważ Jego namaszczenie poucza was o wszystkim. Ono jest prawdziwe i nie jest kłamstwem. Toteż trwajcie w Nim tak, jak was nauczyło.

Teraz właśnie trwajcie w Nim, dzieci, abyśmy, gdy się zjawi, mieli ufność i w dniu Jego przyjścia nie doznali wstydu.

Każdy Chrześcijanin przez namaszczenie, czyli przez Chrzest nie tylko ma przywilej, ale i obowiązek dawać świadectwo o Jezusie Chrystusie. Każdy z nas na ile ma zdolności i umiejętności, ma głosić Dobrą Nowinę o Jezusie i obietnicy życia wiecznego. A nawet bardziej mamy ją ukazywać w swoich słabościach, bo w naszych słabościach najbardziej objawia się moc Boga.

Jan Ewangelista wskazuje na najważniejszą misję, szczególnie ważną dla mnie osobiście na ten rok.

Co do was, to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo, ponieważ Jego namaszczenie poucza was o wszystkim. Ono jest prawdziwe i nie jest kłamstwem. Toteż trwajcie w Nim tak, jak was nauczyło.

Chrzest, który otrzymałeś trwa w Tobie. To namaszczenie jest nieodwołalne i trwać będzie odciśnięte w Twoim sercu na zawsze. Niezależnie co byś zrobił albo czego nie zrobił. Jak daleko byś nie odszedł od Boga, to Bóg cały czas jest obecny w Twoim sercu.

Chrzest, namaszczenie, które otrzymałeś trwa w Tobie i nie potrzebujesz pouczenia od nikogo z zewnątrz, ponieważ Syn i Ojciec, którzy przez Ducha Świętego mieszkają w Twoim sercu pouczają Cię o wszystkim, o całej prawdzie.

To głosił św. Augustyn, który mówił o Wewnętrznym Nauczycielu, który mieszka w duszy człowieka i poucza go o całej Prawdzie.

My jesteśmy tylko po to, aby Ci o tym niezmiennie, każdego dnia przypominać. Wskazywać na Jezusa. Ukazywać właściwą drogę do źródła Prawdy. Prostować drogę ku głębi serca do Jezusa.

Czynimy to, poprzez nasze dzieła i codzienną posługę. Krótko na podsumowanie naszych grudniowych działań:

+ Głosiliśmy Słowo Dobrej Nowiny, każdego dnia, przez wszystkie 31 grudniowych dni, między innymi przez listy e-mail, smsy, stronę internetową, facebooka.

+ Wspólnie z uczestnikami dzieliliśmy się Słowem i świadectwem na naszych trzech spotkaniach online na żywo 1, 15 i 29 grudnia.

+ Na naszym spotkaniu 15 grudnia gościliśmy ks. Andrzeja Muszalę. Ukazywał nam drogę szczęścia. W oparciu o 8 błogosławieństw wskazywał nam drogę do prawdziwego szczęścia i błogosławieństwa Boga.

+ Dzieliliśmy się Dobrym Słowem i swoim świadectwem w wielu osobistych rozmowach i indywidualnych listach.

+ Antoni ukazywał tą Bożą drogę w swoich niedzielnych wpisach Niedoskończonych i Psalmowaniach, przez Słowo Psalmów i psalmokreski.

+ Zakończyliśmy nasze całoroczne dzieła - 365 dni ze Słowem Boga

+ Pracuję wciąż nad nową stroną internetową oraz aplikacją mobilną dla naszej Społeczności.

10 grudnia w Sanktuarium Jana Pawła II została odprawiona Msza Święta w

intencji o pełnienie Woli Boga w codzienności dla całej naszej Społeczności, wszystkich wspierających nasze dzieło modlitwą oraz wszystkich darczyńców.

Dzieła nasze realizujemy i finansujemy wyłącznie z dobrowolnych wpłat i darowizn.

W grudniu naszą fundację darowiznami wsparły 44 osoby w sumie na kwotą 7 044,50 zł.

Pozwoliło to nam w grudniu opłacić stałe comiesięczne koszty naszej działalności i posługi.

W grudniu również, dzięki opatrzności Bożej, w tym ostatnim miesiącu Roku Jubileuszowego, otrzymaliśmy zwrot z banku, po sprawie o nadpłacone raty z naszego kredytu hipotecznego. Pozwoliło to nam na zakup laptopa dla Kasi oraz spłacenie wszystkich zaległości fundacji. Finansowo więc w fundacji zamykamy rok 2025 na zero. Bogu niech będą dzięki.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.