Wierzę w Boga, ale Kościół, księży, biskupów, Papieża odrzucam, nie uznaję, nie przyjmuję.

Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób.

Agata Skoczylas

O mnie...

23 września 2026

Pokój i Radość!

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 9, 1-6)

Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.

Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!»

Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

Dwanaście to jedna z najważniejszych symbolicznych liczb w całym Piśmie Świętym, poczynając od Księgi Rodzaju, aż po Apokalipsę. Oznacza pełnię i doskonałość ludu Bożego, zwołanego i zorganizowanego przez Boga. Czytając dzisiejszą Ewangelię warto mieć to na uwadze.

Jezus w symbolice Dwunastu tak naprawdę zwołuje cały lud Boży. Jezus wszystkim, którzy usłyszą Jego wołanie i na nie odpowiedzą udziela tych samych darów. Jezus wszystkim swoim uczniom daje moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób.

Co jest potrzebne, aby ta moc i władza się objawiły?

Jak czytasz w dzisiejszej Ewangelii?

Aby moc i władza Boga się objawiły potrzebne są, całkowite posłuszeństwo i pełne zaufanie Jezusowi.

Jezus wysyła uczniów i uczniowie posłusznie wychodzą i chodzą.

Jezus poleca uczniom głosić Królestwo Boże i uczniowie posłusznie głoszą Dobrą Nowinę o Królestwie.

Jezus mówi nic nie bierzcie na drogę i uczniowie posłusznie nic ze sobą nie biorą. Nawet wydawałoby się najbardziej podstawowych i niezbędnych rzeczy, jak chociażby chleba.

W tym przejawia się pełne zaufanie uczniów do Jezusa, że On zatroszczy i zadba o wszystko co będzie potrzebne i niezbędne uczniom na każdy dzień.

Z całkowitego posłuszeństwa Jezusowi, Jego Słowu i poleceniom oraz z tego pełnego zaufania, że Bóg zatroszczy się o wszystko. Bierze się moc i władza nad złymi duchami oraz władza leczenia chorób. Żeby nie było żadnej, choćby najmniejszej wątpliwości, że uczniowie za sprawą jakiś swoich umiejętności, zdolności czy zasobów czynią te cuda. Moc i władza są darami i pochodzą od Jezusa.

To Bóg wypędza złe duchy i leczy wszelkie choroby, kiedy uczniowie słuchają Jezusa i są Mu posłuszni oraz całe zaufanie pokładają w Bogu.

Jeszcze jedna refleksja z tej Ewangelii w kontekście częstych głosów jakie się słyszy w dzisiejszym świecie.

Wiele razy już słyszałem, jak ktoś mówił: „Wierzę w Boga, ale Kościół, księży, biskupów, a nawet samego Papieża odrzucam, nie uznaję, nie przyjmuję.”

To jest wypełnienie się tej zapowiedzi Jezusa z dzisiejszej Ewangelii. Coraz więcej ludzi nie przyjmuje wysłanych do nich przez Jezusa Jego uczniów.

Dziś tych Dwunastu, w osobach zarówno księży i biskupów oraz wszystkich świeckich uczniów, Jezus wysyła w ten świat. Uczniowie mają chodzić po tej globalnej wiosce i głosić Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym. Moc i władza udzielona uczniom nad złymi duchami i władza uzdrawiania objawi się tylko tam, gdzie uczniowie zostaną przyjęci.

Ludzie pochłonięci tym światem nie przyjmują posłanych do nich uczniów, a tym samym nie przyjmują Jezusa. Nie przyjmują mocy wypędzającej z nich złe duchy oraz uzdrawiającej ich wszelkie choroby.

Wszyscy mamy być zarówno tymi, którzy przyjmują tych Dwunastu, uczniów wysłanych do nas przez Jezusa. Jak również my sami mamy być tymi Dwunastoma, uczniami posłanymi na ten świat, aby głosić Ewangelię o Królestwie Bożym, by to dziś objawiła się moc i władza Jezusa.

Czytanie z Księgi Przysłów (Prz 30, 5-9)

Każde słowo Boże wypróbowane, tarczą jest dla tych, co się chronią do niego. Do słów Jego nic nie dodawaj, by cię nie skarcił i zostałbyś kłamcą.

Proszę Cię o dwie rzeczy, nie odmawiaj mi, nim umrę: Fałsz i kłamstwo oddal ode mnie, nie dawaj mi bogactwa ni nędzy, żyw mnie chlebem niezbędnym, bym syty, nie stał się niewierny i nie rzekł: «A któż to jest Pan?» lub z biedy nie zaczął kraść i nie targnął się na imię mego Boga.

Psalm (Ps 119 (118), 29 i 72. 89 i 101. 104 i 163 (R.: por. 105a))

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Powstrzymaj mnie od drogi kłamstwa,

obdarz mnie łaską Twojego Prawa.

Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze

niż tysiące sztuk złota i srebra.

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Twoje słowo, Panie, jest wieczne,

niezmienne jak niebiosa.

Powstrzymuję nogi od wszelkiej złej ścieżki,

aby słów Twoich przestrzegać.

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Z Twoich przykazań czerpię roztropność,

dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.

Nienawidzę kłamstwa i nim się brzydzę,

a Prawo Twoje miłuję.

Słowo Twe, Panie, oświeca mą drogę

Aklamacja (Mk 1, 15)

Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

W świetle dzisiejszego Słowa oraz kwestii posłuszeństwa, a w szczególności tematu pełnego zaufania Bogu, nasze najbliższe spotkanie online nabiera ważnego kontekstu.

Temat pytanie, nad którym pochylimy się na naszym poniedziałkowym spotkaniu online.

Dał Pan i zabrał Pan – Jak nie złorzeczyć Bogu, gdy dosięga mnie życiowe nieszczęście, tragedia?

Zaplanuj sobie na nasze spotkanie online 1 godzinę w najbliższy poniedziałek 28 września o godzinie 20:00.

Do usłyszenia.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.