Smutek Twój przemieni się w radość. Przestań się lękać, bo Ja jestem z tobą.

rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać

Agata Skoczylas

O mnie...

15 maja 2026

Pokój i Radość!

Zobacz jak wiele radości jest w dzisiejszej Ewangelii.

Obserwuję ostatnio jak wielką radość sprawiło rodzicom narodzenie ich dziecka. To jest prawdziwie wielka radość, która opanowuje całą rodzinę.

Czy może być jeszcze większa radość?

Słowa Ewangelii według Świętego Jana (J 16, 20-23a)

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość.

Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu – z powodu radości, że się człowiek na świat narodził.

Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic nie będziecie Mnie pytać».

Jezus w dzisiejszej Ewangelii zapowiada swoje Zmartwychwstanie i powtórne przyjście.

Radość zobaczenia Jezusa Zmartwychwstałego przekracza nawet tą wielką radość z narodzenia dziecka. Ta wielka radość z narodzin z czasem osłabnie.

Radość spotkania ze Zmartwychwstałym Jezusem opanowuje całego człowieka, aż do najgłębszej głębi serca.

Radość ze Zmartwychwstania nigdy nie osłabnie, nie przeminie i pozostanie z Tobą na wieczność.

Czy o taką radość warto zabiegać?

Chciałbyś doświadczyć tak wielkiej radości?

Największym przeciwnikiem radości jest lęk. Trudno doświadczyć w pełni tak wielkiej radości, kiedy odczuwamy lęk. Dlatego Pan Jezus oraz posłani przez Boga Aniołowie często w pierwszych słowach mówią do człowieka: Nie lękaj się!

Mówi tak Anioł Gabriel, do Maryi podczas zwiastowania, że pocznie i porodzi Syna Bożego, Jezusa. (Łk 1, 30)

Mówi tak Anioł, do Marii Magdaleny i drugiej Marii, kiedy przyszły do pustego grobu szukać Jezusa. (Mt 28, 1-10)

Kiedy z lękiem i radością biegły oznajmić uczniom Dobrą Nowinę, że Jezus Zmartwychwstał.

Sam Jezus stanął przed nimi i również powiedział: Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą.

To samo Pan mówi we śnie do Pawła, w dzisiejszym pierwszym czytaniu z Dziejów Apostolskich.

Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 18, 9-18)

Kiedy Paweł przebywał w Koryncie, w nocy Pan przemówił do niego w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele Ludu mam w tym mieście». Pozostał więc i głosił im słowo Boże przez rok i sześć miesięcy.

Kiedy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi jednomyślnie wystąpili przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed sąd. Powiedzieli: «Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem».

Gdy Paweł miał już otworzyć usta, Gallio przemówił do Żydów: «Gdyby tu chodziło o jakieś przestępstwo albo zły czyn, zająłbym się wami, Żydzi, jak należy, ale gdy spór toczy się o słowa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chcę być sędzią w tych sprawach». I wypędził ich z sądu.

A wszyscy Grecy, schwyciwszy przełożonego synagogi, Sostenesa, bili go przed sądem, lecz Galliona nic to nie obchodziło.

Paweł pozostał jeszcze przez dłuższy czas, potem pożegnał się z braćmi i popłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył ślub.

Zwróciłeś uwagę co łączy wszystkie te wspomniane wydarzenia, w których słyszymy: Nie lękaj się!

Paweł dłuższy czas pozostawał w tym mieście, gdzie głosił Słowo Boże i świadczył o Zmartwychwstałym Jezusie. Potem pożegnał się z braćmi i poszedł dalej.

Odnajduję dziś siebie w tych słowach.

Przez te wszystkie ostatnie kilkanaście lat głoszenia Słowa, wiele razy potrzebowałem i nadal potrzebuję takiego nadprzyrodzonego umocnienia ze strony Pana. Jego Słów: Nie lękaj się! Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą.

Teraz kiedy zbliża się czas pożegnania z braćmi z tego miasta i pójścia dalej. Idę, idziemy razem z Kasią z radością, jak również z lękiem.

Z nową bojaźnią, bo idziemy w całkowicie nowe i nieznane przestrzenie. Jednocześnie z jeszcze większą radością, bo już doświadczyliśmy osobistego spotkania ze Zmartwychwstałym Jezusem. Ufam, że z jeszcze większą mocą będziemy głosili Słowo Boże. Mam nadzieję, że z jeszcze większą odwagą będziemy świadczyli o Zmartwychwstałym Jezusie.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.