Dusza nasza jak ptak się wyrwała
z sidła ptaszników,
sidło się porwało,
a my jesteśmy wolni.
(Ps 124, 7)
Szponiaste pęta zimnych sideł
wbiły się w duszę nie puszczają
tylko Ty je potrafisz zerwać
gdy oddam wszystko
bo dusza chce się wzbić do Ciebie
jak wolny ptak szybować z wiatrem
lecz ją trzymają zęby pokus
i więzy złudzeń
spraw żeby wszystkie uleciały
jak czarnych wron kraczące stado
i żebym wreszcie miał odwagę
wyrwać się z siebie
Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2013-2026 - FUNDACJA BOGActwo Rozwoju
Chrześcijańska Fundacja Rozwoju Osobistego i Duchowego