Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho napełni słuchaniem.

Pokój i Radość!

 

 

Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho napełni słuchaniem.

 

Ciekawie to zdanie z Księgi Koheleta brzmi w kontekście Heroda, który chciał zobaczyć Jezusa i chętnie słuchał tego, który głosił i zapowiadał Jezusa jako Mesjasza. Nic mu to jednak słuchanie i patrzenie nie dało, bo i tak w ostateczności kazał ściąć Jana Chrzciciela.

 

 

Czytanie z Księgi Koheleta (Koh 1, 2-11)

 

Marność nad marnościami, powiada Kohelet, marność nad marnościami – wszystko jest marnością. Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem? Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi, a ziemia trwa po wszystkie czasy. Słońce wschodzi i zachodzi, i na miejsce swoje śpieszy z powrotem, i znowu tam wschodzi. Ku południowi ciągnąc i ku północy zawracając, kolistą drogą wieje wiatr i znowu wraca na drogę swojego krążenia. Wszystkie rzeki płyną do morza, a morze wcale nie wzbiera; do miejsca, do którego rzeki płyną, zdążają one bezustannie.

 

Każde mówienie jest wysiłkiem: nie zdoła człowiek wyrazić wszystkiego słowami. Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho napełni słuchaniem.

 

To, co było, jest tym, co będzie, a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie, więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem. Jeśli jest coś, o czym by się rzekło: «Patrz, to coś nowego» – to przecież istniało to już w czasach, które były przed nami. Nie ma pamięci o tych, co żyli dawniej, ani też o tych, co będą kiedyś żyli, nie pozostanie wspomnienie u tych, co będą potem.

 

 

Psalm (Ps 90 (89), 3-4. 5-6. 12-13. 14 i 17 (R.: por. 1b))

 

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

 

Obracasz w proch człowieka

i mówisz: «Wracajcie, synowie ludzcy».

Bo tysiąc lat w Twoich oczach

jest jak wczorajszy dzień, który minął,

albo straż nocna.

 

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

 

Porywasz ich, stają się niby sen poranny,

jak trawa, która rośnie:

rankiem zielona i kwitnąca,

wieczorem więdnie i usycha.

 

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

 

Naucz nas liczyć dni nasze,

byśmy zdobyli mądrość serca.

Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał?

Bądź litościwy dla sług Twoich!

 

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

 

Nasyć nas o świcie swoją łaską,

abyśmy przez wszystkie dni nasze

mogli się radować i cieszyć.

Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami

i wspieraj pracę rąk naszych,

dzieło rąk naszych wspieraj!

 

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

 

 

Aklamacja (J 14, 6)

 

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem.

Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

 

Alleluja, alleluja, alleluja

 

 

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 9, 7-9)

 

Tetrarcha Herod posłyszał o wszystkich cudach zdziałanych przez Chrystusa i był zaniepokojony. Niektórzy bowiem mówili, że Jan powstał z martwych; inni, że zjawił się Eliasz; jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał.

 

A Herod mówił: «Jana kazałem ściąć. Któż więc jest ten, o którym takie rzeczy słyszę?» I starał się Go zobaczyć.

 

 

Nie wystarczy nam słucha i patrzeć. Potrzebujemy jeszcze usłyszeć i zobaczyć.

 

A kiedy nasze uszy pełne są głosów, a oczy pełne obrazów z tego świata. To jakże trudno usłyszeć i zobaczyć to, co wartościowe, co prawdziwe, co daje życie.

 

Nigdy się nasze oko nie nasyci ani nasze ucho nie napełni, pomimo, że dziś przez media mamy dostęp do wszelakich obrazów i głosów z całego świata. Choć byśmy przepatrzyli cały internet, zobaczyli cały świat, wysłuchali wszystkich ludzi tego świata. Nigdy nasze oko się nie nasyci ani nasze ucho się napełni.

 

Z tej całej kakofonii dźwięków i obrazów potrzebujemy umieć wybrać to co wartościowe.

W naszej codzienności najważniejsze jest abyśmy usłyszeli i zobaczyli to, co wprowadzi nas na drogę prawdy, prowadzącą do prawdziwego życia w pełni.

 

Nie wystarczy tylko patrzeć oczami i słuchać uszami cielesnymi. Tak jak to robił Herod.

 

Potrzebujemy zacząć widzieć i słyszeć to, co kryje się znacznie głębiej. Potrzebujemy patrzeć okiem serca i słuchać uchem serca. Wszystko inne to marność nad marnościami i nic zgoła nowego.

 

---

 

Zapraszamy Cię gorąco na nasze najbliższe spotkanie online.

 

Zagłębimy się w Słowo Boga czytań z dnia.

 

Temat, na który spróbujemy spojrzeć głębiej oraz pytanie, na które spróbujemy usłyszeć głębszą odpowiedź, brzmi:

 

Dał Pan i zabrał Pan – Jak nie złorzeczyć Bogu, gdy dosięga mnie życiowe nieszczęście, tragedia?

 

Zaplanuj sobie na nasze spotkanie online 1 godzinę w najbliższy poniedziałek 28 września o godzinie 20:00.

 

Do usłyszenia i do zobaczenia.