Przebacz mi proszę.

Panie, ile razy mam przebaczyć

Agata Skoczylas

O mnie...

10 marca 2026

Pokój i Radość!

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 18, 21-35)

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»

Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.

Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.

Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

- Przebacz mi proszę, bo Cię zraniłem.

- Przebaczam Ci.

Ty również, przebacz mi proszę, bo i ja Ciebie zraniłem?

- O nie! Ja Tobie przebaczyć nie mogę. Ty mnie zbyt głęboko zraniłeś.

Przebacz mi jeszcze, bo Cię oszukałem.

- Przebaczam Ci.

Ty również, przebacz mi proszę, bo i ja Ciebie oszukałem?

- O nie! Ja Tobie przebaczyć nie mogę. Ty mnie dużo bardziej oszukałeś.

Przebacz mi również, że Cię obraziłem.

- Przebaczam Ci.

Ty również, przebacz mi proszę, bo i ja Ciebie obraziłem?

- O nie! Ja Tobie przebaczyć nie mogę. Ty mnie za mocno obraziłeś.

Przebacz mi, za to, że Cię wyśmiałem.

- Przebaczam Ci.

Ty również, przebacz mi proszę, bo i ja Ciebie wyśmiałem?

- O nie! Ja Tobie przebaczyć nie mogę. Ty mnie za bardzo wyśmiałeś.

Przebacz mi, że Cię jeszcze poniżyłem.

- Przebaczam Ci.

Ty również, przebacz mi proszę, bo i ja Ciebie poniżyłem?

- O nie! Ja Tobie przebaczyć nie mogę. Ty mnie nazbyt poniżyłeś.

Przebacz mi, że Cię osądziłem.

- Przebaczam Ci.

Ty również, przebacz mi proszę, bo i ja Ciebie osądziłem?

- O nie! Ja Tobie przebaczyć nie mogę. Ty mnie osądziłeś niesłusznie.

Przebacz mi, że nie potrafię Ci przebaczyć.

- Przebaczam Ci.

Cierpliwie poczekam, aż i Ty mi przebaczysz jak i ja Ci przebaczam.

Kto ma tyle cierpliwości, aby te siedem i kolejne siedemdziesiąt razy przebaczyć pomimo, że sam od tej osoby nie otrzymuje przebaczenia?

Dlatego nie drugi człowiek i jego brak przebaczenia ma być dla mnie wzorem do naśladowania, ale sam Bóg. Ojciec, który JUŻ w Jezusie przebaczył mi wszystkie moje grzechy, niegodziwości, przewinienia, zdrady, niewierności, kłamstwa, nieprawości.

Tylko czy ja, to Boże przebaczenie przyjąłem już do swojego serca? Bo jeżeli nie, to i ja sam nie potrafię z serca, nawet raz, przebaczyć mojemu bratu.

Dlaczego nie przyjmuję, nie potrafię przyjąć Bożego przebaczenia?

Bo albo sam siebie nie uważam za grzesznika, który potrzebuje przyjąć to przebaczenie. Albo uważam, że Boże przebaczenie po prostu mi się należy. Jedno i drugie świadczy, że moje serce brudzi i wypełnia pycha, która przysłania mi prawdę o mnie samym.

Bożego przebaczenia, choć już w pełni przez Boga mi okazanego i wypełnionego w Jezusie, nie doświadczę bezwarunkowo i z automatu. Jest ku temu jeden warunek. Jaki? Moje przebaczenie. Kiedy ja przebaczę każdemu kto przeciw mnie zawinił, oczyści to moje serce z pychy i otworzy moje serce na przyjęcie Bożego przebaczenia.

Między innymi o tym mówi dzisiejszy Psalm.

Bóg pokornym, którzy uznają się za grzeszników, ukazuje swoje dobre drogi miłosierdzia i uczy nimi chodzić.

Psalm (Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9 (R.: por. 7))

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,

naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.

Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń,

Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie,

na swoją miłość, która trwa od wieków.

Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu