Kim jest sprawiedliwy, o którym słyszymy w dzisiejszym pierwszym czytaniu?

Pokój i Radość!

 

 

Kim jest sprawiedliwy, o którym słyszymy w dzisiejszym pierwszym czytaniu?

 

 

Czytanie z Księgi Mądrości (Mdr 2, 1a. 12-22)

 

Mylnie rozumując, bezbożni mówili sobie:

 

«Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszemu działaniu, zarzuca nam przekraczanie Prawa, wypomina nam przekraczanie naszych zasad karności. Głosi, że zna Boga, zwie siebie dzieckiem Pańskim.

 

Jest potępieniem naszych zamysłów, sam widok jego jest dla nas przykry, bo życie jego niepodobne do innych i drogi jego odmienne. Uznał nas za coś fałszywego i stroni od dróg naszych jak od nieczystości. Kres sprawiedliwych ogłasza za szczęśliwy i chełpi się Bogiem jako ojcem.

 

Zobaczmy, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zgonie. Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z rąk przeciwników.

Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo – jak mówił – będzie ocalony».

 

Tak pomyśleli – i pobłądzili, bo własna złość ich zaślepiła. Nie pojęli tajemnic Bożych, nie spodziewali się nagrody za prawość i nie docenili odpłaty dla dusz czystych.

 

 

Kim jest sprawiedliwy o którym słyszymy w dzisiejszym Psalmie?

 

Psalm (Ps 34 (33), 17-18. 19-20. 21 i 23 (R.: por. 19a))

 

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

 

Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, 

by pamięć o nich wymazać z ziemi.

Pan słyszy wołających o pomoc 

i ratuje ich od wszelkiej udręki.

 

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

 

Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, 

ocala upadłych na duchu.

Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, 

ale Pan go ze wszystkich wybawia.

 

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

 

On czuwa nad każdą jego kością 

i żadna z nich nie zostanie złamana.

Pan odkupi dusze sług swoich, 

nie zazna kary, kto się do Niego ucieka.

 

Pan zawsze bliski dla skruszonych w sercu

 

 

Aklamacja (Mt 4, 4b)

 

Chwała Tobie, Królu wieków

 

Nie samym chlebem żyje człowiek, 

lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

 

Chwała Tobie, Królu wieków

 

 

Słowa Ewangelii według Świętego Jana (J 7, 1-2. 10. 25-30)

 

Jezus obchodził Galileę. Nie chciał bowiem chodzić po Judei, bo Żydzi zamierzali Go zabić.

A zbliżało się żydowskie Święto Namiotów. Kiedy zaś bracia Jego udali się na święto, wówczas poszedł i On, jednakże nie jawnie, lecz skrycie.

 

Niektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: «Czyż to nie jest Ten, którego usiłują zabić? A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że On jest Mesjaszem? Przecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest».

 

A Jezus, nauczając w świątyni, zawołał tymi słowami: «I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam z siebie; lecz prawdomówny jest Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie. Ja Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie posłał».

 

Zamierzali więc Go pojmać, jednakże nikt nie podniósł na Niego ręki, ponieważ godzina Jego jeszcze nie nadeszła.

 

 

Szukając odpowiedzi na pytanie, o to kim jest sprawiedliwy. Zacznijmy od tego kim nie jest i czego nie robi.

 

Sprawiedliwy nie przekracza prawa i nie chodzi drogami bezbożnych. Nie rozumuje tylko po ludzku, według bezbożnego myślenia tego świata i nie chodzi jego fałszywymi drogami. Nie kieruje się tylko swoimi ludzkimi zmysłami i zamysłami swojego umysłu.

 

 

Kim zatem jest sprawiedliwy?

 

Sprawiedliwym w Piśmie Świętym nazywany jest ten kto chodzi drogami Boga. Ten kto zna Boga. Kto kieruje się w życiu Mądrością Boga.

 

Łagodność i cierpliwość, o których słyszymy dziś w Księdze Mądrości, są dwoma owocami Ducha Świętego, które wymienia św. Paweł w Liście do Galatów.

Sprawiedliwym jest więc ten kto chodzi drogami Boga i przynosi dobre owoce Ducha Świętego.

 

Sprawiedliwy uznaje Boga za swojego Ojca, a siebie za dziecko Boże, syna i córkę Boga.

 

Krótko jednym zdaniem.

Sprawiedliwym jest ten, kto pełni Wolę Boga.

 

A to sprawia, że życie sprawiedliwego i drogi, którymi idzie przez życie, są całkowicie odmienne od życia ludzi bezbożnych, chodzących pokrętnymi drogami tego świata.

 

Ta odmienność wywołuje sprzeciw bezbożnych. Dlatego sprawiedliwego bezbożni nieustannie wystawiają na próbę. Poprzez obelgi, odrzucenie i zdawanie cierpienia, badają jego wiarę, zaufanie i nadzieję, którą pokłada w Bogu.

 

Bezbożni w pokrętnych zamierzeniach swoich myśli wybierają pełnienie swojej własnej woli, bo nie poznali Boga osobiście. A nawet jak coś wiedzą o Bogu, to jedynie znają Go z teorii. Nie znają Jezusa ani Ojca osobiście.

 

Sprawiedliwy przez oczyszczenie swojego serca doszedł do poznania najgłębszych tajemnic Boga. Dlatego wybiera drogę pełnienia Woli Boga, która prowadzi do coraz głębszego, osobistego poznawania Chrystusa oraz intymnej relacji i więzi jedności z Jezusem.

 

 

Tylko Jezus okazał się w pełni doskonale sprawiedliwy. Wypełnił Wolę Boga do końca, aż do śmierci na krzyży.

 

Co to dla nas oznacza w praktyce codzienności?       

 

Nikt z nas nie dojdzie do takiej doskonałej sprawiedliwości. Być może właśnie ta prawda o słabości człowieka sprawia, że wielu nie chce poznać osobiście Jezusa i iść za Nim. Świat wtłacza nam, że mamy być doskonali, najlepsi, najpiękniejsi, najsilniejsi, najbogatsi, najmądrzejsi. Nie ma tu miejsca na żadną słabość, na bycie chociażby drugim. Szatan chciał być pierwszy i pragnął zająć miejsce Boga. Nie chciał być drugi, nie chciał służyć Bogu i ludziom, dlatego się zbuntował przeciw Bogu. Do dziś buntuje ludzi, aby również sprzeciwiali się Bogu i nie chodzili Jego drogami i nie pełnili Woli Boga.

 

Sprawiedliwym jest ten, kto nie słucha podszeptów szatana, lecz słucha Boga, karmi się każdym Słowem, które pochodzi z ust Boga. Pełnienie Woli Boga, do pełnienia której posyła sprawiedliwego Bóg, staje się dla niego jego codziennym pokarmem.

 

---

 

Zapraszam Cię na nasze poniedziałkowe spotkanie online na żywo, 23 marca o godz. 20:00.

 

Poprowadzi nas bardzo mocne Słowo z Ewangelii z dnia.

 

Poniedziałkowa Aklamacja (Por. Ez 33, 11) nawiązuje do dzisiejszych naszych rozważań, gdzie słyszymy czego nie chce i czego zaprawdę pragnie Bóg.

 

Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,

lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.