4 ziarna i 5 kamieni.

Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać.

Agata Skoczylas

O mnie...

28 stycznia 2026

Pokój i Radość!

Dzisiejsza Ewangelia przynagla nas, żebyśmy zobaczyli jeszcze jeden ważny symbol w tych pięciu kamieniach, które Dawid zabiera na pole walki. To właśnie jednym z tych kamieni Dawid pokonuje wielkiego Goliata.

My również mamy do duchowej walki z naszymi pożądaniami i pokusami złego ducha stawać wyposażeni w tych pięć kamieni. Kiedy Twoja torba jest wypełniona czystymi kamieniami, to wystarczy wyjąć jeden z nich. Jednym dobrze wymierzonym kamieniem, pokonasz w sobie nawet tego największego wroga – pychę.

Słowa Ewangelii według Świętego Marka (Mk 4, 1-20)

Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej, na jeziorze, a cały tłum stał na brzegu jeziora. Nauczał ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce:

«Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno ziarno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je. Inne padło na grunt skalisty, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo nie było głęboko w glebie. Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i uschło, bo nie miało korzenia. Inne padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i wydawały plon, wschodząc i rosnąc; a przynosiły plon trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny». I dodał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, o przypowieść. On im odrzekł: «Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby „patrzyli uważnie, a nie widzieli, słuchali uważnie, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im odpuszczona wina”».

I mówił im: «Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże więc zrozumiecie inne przypowieści?

Siewca sieje słowo. A oto są ci, którzy są na drodze: u nich sieje się słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi Szatan i porywa słowo w nich zasiane. Podobnie zasiewem na gruncie skalistym są ci, którzy gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością, lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Potem gdy nastanie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują. Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to ci, którzy wprawdzie słuchają słowa, lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że pozostaje bezowocne. Wreszcie zasiani na ziemię żyzną są ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny».

Hebrajczycy utożsamiali tych pięć kamieni z Torą, czyli pięcioma pierwszymi księgami Świętej Księgi. Dla nas Chrześcijan, oznacza to całe Pismo Święte.

Tak samo jak w tej przypowieści o siewcy, Jezus mówi, że ziarnem jest Słowo Boga. Tak samo tymi kamieniami są Słowa Boga.

To jedno ziarno Słowa wrzucone w żyzną ziemię naszego serca wydaje obfity plon dobrych owoców. Tak samo tym jednym kamieniem Słowa, wycelowanym prosto w czoło pychy, pokonamy złego ducha.

Pomimo, że wystarczy jedno ziarno i jeden kamień, to nie znaczy, że pozostałe się marnują.

Nieustannie zmieniamy się i nasze serce może przyjmować różne postawy wobec ziarna Słowa. W zależności od wieku, wydarzeń, których aktualnie doświadczamy. Może to się zmieniać w zależności od pory roku, a nawet zmieniać się w ciągu dnia. Nie zawsze wiemy, kiedy akurat nasze serce jest tą żyzną ziemią. Dlatego potrzebujemy siać w swoim sercu ziarno Słowa nieustannie, każdego dnia.

Po co?

Po to, aby wypełnić nasze serce tymi czystymi kamieniami Słowa Boga. Bo nigdy nie wiemy, które akurat Słowo będzie nam potrzebne, aby zwyciężyć daną pokusę złego ducha.

Doskonałym przykładem jest moment, kiedy Jezus przebywa na pustyni, gdzie jest kuszony przez diabła. Zły duch podejmuje trzy próby ataku. Każdą z nich Jezus zwycięża Słowem Boga, krótkim wersetem z Pisma Świętego. Jezus również na krzyżu modli się Słowem Boga z Psalmu, którym pokonał ostatniego, największego wroga - śmierć.

Napisz słowo od siebie. Włącz się w rozmowę.